Czy zdarza Ci się czuć, jakbyś stała za niewidzialną szybą? Widzisz świat możliwości, ale coś – trudne do nazwania – powstrzymuje Cię przed sięgnięciem po to, czego pragniesz. Marzysz o tym, by żyć pełnią życia, ale wewnętrzne blokady nie pozwalają Ci rozwinąć skrzydeł. Znasz to uczucie?
Nie jesteś sama. Każda z nas nosi w sobie ograniczające przekonania – czasem są to głosy z dzieciństwa („Nie zasługuję”, „Nie jestem wystarczająco dobra”), czasem echo nieudanych prób czy bolesnych doświadczeń. Te blokady wewnętrzne działają jak niewidzialne łańcuchy: sabotują nasze decyzje, odbierają pewność siebie i sprawiają, że zamiast działać… wycofujemy się.
Czym są blokady wewnętrzne?
Blokady wewnętrzne to psychiczne i emocjonalne bariery, które powstają najczęściej poza naszą świadomością. To one sprawiają, że rezygnujesz z nowych wyzwań, odkładasz marzenia na później lub unikasz sytuacji, które mogłyby przynieść spełnienie. Ich źródłem mogą być zarówno wpływy z dzieciństwa (np. brak akceptacji ze strony rodziców), jak i późniejsze doświadczenia – nieudane związki, krytyka otoczenia czy porażki zawodowe.
Często te ograniczające przekonania brzmią znajomo:
„Nie jestem wystarczająco dobra.”
„Muszę być silna i nie mogę popełniać błędów.”
„Nie zasługuję na miłość/sukces/szczęście.”
Te myśli stają się naszym wewnętrznym dialogiem – a im częściej je powtarzamy, tym mocniej zakorzeniają się w naszej podświadomości.
Jak rozpoznać swoje blokady?
Zatrzymaj się na chwilę i odpowiedz sobie szczerze:
Czy często wątpisz w siebie?
Czy sabotujesz własne plany?
Czy unikasz nowych wyzwań ze strachu przed porażką?
Czy porównujesz się do innych i czujesz się „mniejsza”?
Czy Twoje ciało reaguje napięciem lub zmęczeniem bez wyraźnej przyczyny?
Jeśli choć raz odpowiedziałaś „tak” – to znak, że warto przyjrzeć się swoim blokadom bliżej.
Skąd biorą się blokady wewnętrzne?
Wpływy z dzieciństwa
To wtedy kształtują się nasze pierwsze przekonania o sobie i świecie. Jeśli słyszałaś: „Jesteś utrapieniem”, możesz dziś czuć się zbędna w relacjach.
Zniekształcenia psychiczne
Każde trudne doświadczenie może zostawić ślad: nieudany związek rodzi myśl „nie zasługuję na miłość”, a krytyka szefa – „nie nadaję się do niczego”.
Wyparte uczucia i traumy
Niewyrażone emocje kumulują się w ciele i umyśle. Z czasem zamieniają się w lęk przed bliskością lub sukcesem.
Jak zacząć żyć pełnią życia?
7 kroków do wolności
- Autorefleksja
Zacznij od szczerej rozmowy ze sobą. Zapisz swoje negatywne myśli na kartce – zobacz je czarno na białym. - Kwestionuj przekonania
Czy naprawdę zawsze musisz być idealna? Co powiedziałabyś przyjaciółce na swój temat? Bądź dla siebie łagodna. - Formułuj pozytywne przekonania
Na każdą negatywną myśl znajdź jej pozytywny odpowiednik: „Jestem kreatywna”, „Mam prawo do błędów”, „Zasługuję na szczęście”. - Praktykuj wdzięczność
Codziennie wypisz trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczna – nawet te najmniejsze. - Stawiaj małe cele
Nie musisz od razu zdobywać świata! Zacznij od drobnych kroków: nowa rozmowa, nowa aktywność. - Praca z ciałem
Taniec, joga czy świadome oddychanie pomagają uwolnić uwięzione emocje. - Szukaj wsparcia
Rozwój osobisty to proces – czasem warto skorzystać z pomocy coacha lub terapeuty.
Nie jesteś swoją blokadą!
Blokady są częścią życia – ale Cię nie definiują! W chwili gdy je rozpoznasz i nazwiesz po imieniu, robisz pierwszy krok ku spełnieniu.
Życie pełnią życia oznacza zgodę na swoje emocje, autentyczność oraz odwagę próbowania nowych rzeczy mimo lęku czy niepewności. To droga do spełnienia prowadzi przez zmianę myślenia o sobie samej.
Jeśli czujesz, że chcesz więcej odwagi, jasności i radości – wszystko masz już w sobie! Pozwól sobie rozkwitnąć.
Zapraszam Cię do kontaktu oraz wspólnej podróży po wolność od ograniczających przekonań: Umów się na spotkanie.
Nieustannie zapraszam także do bezpłatnego 7-dniowego kursu rozwoju osobistego online.
Z miłością,
Pamiętaj: możesz zacząć już dziś!